'Het Storioni Festival is ons kindje. Het is elke keer weer geweldig dat we dit kunnen doen, dat we mensen kunnen prikkelen en nieuwe ervaringen op kunnen laten doen. En dat natuurlijk op een heel hoog niveau, want het moet altijd beter, mooier en leuker. Dat geldt ook voor de Storioni Academy. We kunnen en willen immers een rolmodel zijn voor de Brabantse jeugd. Bovendien bieden we zo kansen aan goede jonge musici. We willen kamermuziek toegankelijk maken voor jong talent. Wij hebben dat stuk tijdens onze opleiding een beetje gemist, vandaar dat we er graag veel aandacht aan besteden.' Aldus cellist Marc Vossen van het Storioni Trio.
Op zondag 30 januari vond het allerlaatste concert plaats van het Storioni Festival 2011: Het Storioni Academy Muziekscholen Concert. Anderhalf uur lang mochten geselecteerde kandidaten, na het volgen van gedegen masterclasses, het podium van de kleine zaal in Muziekgebouw Frits Philips Eindhoven betreden.
Een prachtige zaal met een internationaal vermaarde klank. Tegelijk een ongenadige zaal; je hoort er echt alles, geen enkel foutje kan verdoezeld worden en de kleinste onzuiverheid lijkt er oneindig versterkt te worden. Je ziet soms muzikanten even verkrampen als ze beseffen dat het hier heel anders klinkt dan in de repetitieruimte. In opperste concentratie, op het puntje van hun stoel, proberen ze die lange noot net ietsjes op te krikken om hem volmaakt te laten klinken. Ook voor mij een uitputtingsslag, want ik knijp op mijn stoel in de zaal net zo hard mee.
Maar zo'n nietsontziende zaal heeft natuurlijk ook een belangrijk voordeel. Verreweg de meeste muzikanten konden die middag met een tevreden gevoel huiswaarts keren. Als het dan tot je doordringt dat je één van de akkoestisch beste zalen ter wereld bedwongen hebt, dan moet dat je ego toch een enorme boost geven. Het besef dat er mogelijk een toekomst voor je is weggelegd op het concertpodium!
Kijk en oordeel zelf:
Een paar puntjes voor de volgende edities:
Als je de muzikanten serieus neemt, zorg dan ten minste voor een programma. Een simpel A4-tje met de titels van de werken en de namen van de uitvoerenden was voldoende geweest.
De gemiddelde leeftijd van de ten gehore gebrachte componisten, moet zo rond de 300 jaar liggen. Bij een nieuwe lichting muzikanten past ook best wat avontuurlijker muziek. Denk eens aan samenwerking met de jonge componisten die meedoen aan de compositiewedstrijd van het Nederlands Blazers Ensemble, Op weg naar het Nieuwjaarsconcert. Uiteindelijk worden er slechts vier van deze werken live op televisie uitgevoerd, terwijl er tientallen composities van hoog niveau zijn ingediend. Daar moet toch het concept voor een uniek programma inzitten?
In opperste concentratie.
Samenspel: je medemuzikanten in de gaten houden.
De jonge Lang Lang moest beginnen met een handicap: hij mocht maar één hand gebruiken.
Het applaus na afloop doet wel wat met je.
Als je niet zo 'piep' meer bent, moet je wat anders verzinnen om de aandacht te trekken.
