Oud: Ware meesters die elk schroefje en klepje in hun trein weten te vinden.
Jong: Machinisten die met hun vingertoppen een computergestuurd voertuig rijden.
Oud: Mannen die met liefde voor het materieel een dienst aan hun reizigers verzorgen.
Jong: Mensen die met de hand op de knip een commercieel product leveren.
Oud: De voorpret en het pure, bijna extatische genot van een treinreis.
Jong: Vloeken als de trein een minuut vertraging heeft.
Oud: De adembenemende luxe van een eersteklas rijtuig.
Jong: Graffiti, gescheurde bekleding en smerige toiletten.
Oud: Een sissend, dampend, stomend, ronkend monster van hete kolen en metaal.
Jong: Een lichtgewicht, geruisloos voortglijdend, elektrisch transportmiddel.
Oud: Diep respect voor het uniform, met strepen die je moet verdienen.
Jong: Elk uniform roept minachting en agressie op.
Oud: Kon ik nog maar een keer opnieuw beginnen.
Jong: Was ik maar eindelijk volwassen.
Oud: Vroeger was alles beter.
Jong: In de toekomst wordt alles beter.
Zomaar wat ideeën voor jonge componisten en tekstschrijvers die zich willen laten inspireren door het spoorbedrijf. Want er is werk aan de winkel. De voorrondes van Op weg naar het Nieuwjaarsconcert, georganiseerd door het Nederlands Blazers Ensemble en de VARA, komen er weer aan. Gezien het hoge niveau van vorig jaar, verwacht ik veel van de volgende generatie componisten. En ik weet zeker dat ik voor degene die zich door treinen laat inspireren, bij de NS wel iets aardigs kan regelen. Het thema dit jaar is OUD? Ik verheug me nu al op de voorrondes en ik hoop beslist enkele kandidaten van vorig jaar, die enkel om esthetische redenen niet door de voorrondes kwamen, terug te zien.
Kom op, jullie kunnen toch wel beter dan Kedeng, kedeng, oewoe?
De muziek die je hoort is een fragment uit Ik blijf gewoon ik van Guus van Wolde, één van de winnaars van vorig jaar. Hier hoor (en zie) je hem helemaal:
En wie stoot er dit jaar Albert Hammond van de troon?
