Vinger in de pap
De wereld verkeert in crisis. Ik bemoei me er niet mee, ik heb er geen verstand van. Maar volgens mij wordt er voornamelijk paniekvoetbal gespeeld. Nog een tak van sport waar ik geen verstand van heb. Ook ik heb ooit voetbalplaatjes gespaard maar dat was van het WK in Argentinië 1978. Toen waren de organisatoren nog ergere vandalen dan de supporters.
Wat de situatie zo onoverzichtelijk maakt is dat tegenwoordig iedereen een vinger in de pap wil hebben. Populistische politieke partijen lopen zelfs de kamer uit als ze vinden dat ze te weinig te vertellen hebben en scoren zo wederom goedkoop punten.
Niet dat het erg is om ergens over mee te willen praten natuurlijk. Dat directieleden van de NS het land doortrekken om met het personeel te praten, vind ik een goede zaak. Maar die kunnen er dan ook zeker van zijn dat ze geïnteresseerd en geïnformeerd personeel tegenover zich krijgen. Geen mensen die er alleen op uit zijn punten te scoren. Wel jammer dat die directie de crisis als wapen gebruikt om een nieuwe CAO tegen te houden. De NS presteert beter dan ooit en er is geen enkele reden om aan te nemen dat vanwege de crisis het aantal reizigers terug zal lopen.
Zelf houd ik liever een vinger aan de pols dan in de pap. Dat ligt waarschijnlijk aan een stukje van de dichter Ivar Wakker:
Ik zat aan de keukentafel met mijn bordje pap.
Moeder stond aan het fornuis.
Ik treuzelde, had geen trek;
Altijd maar hetzelfde.
Ze vroeg me om toch eens op te schieten.
Ik zuchtte en zei haar dat het nog te heet was.
Zij kwam achter het aanrecht vandaan,
Voelde met haar wijsvinger in mijn bord.
Nu hoefde ik het helemaal niet meer.
Ze had haar handen nog niet gewassen.
*******
Ander nieuws deze week:
De Dingen. Het rijk waar voorwerpen een stem krijgen.
Grande Reserve.
Noodweer. Onweer teisterde ons land en de spoorwegen.
Sartre. Een filosofische noot.
Hou toch je mond. Over een voorzetmond.
Gerard Reve. Een stukje vaderlandse literatuur.
Gele kaart. Met een bizar filmpje.
Gebabbel. Een twitterwaarschuwing voor het rijdend personeel.
Suïcidaal. Een stukje herkenning.
< Terug naar week 22 Verder naar week 24 >
