Carnaval 2009
Geen carnavalsoptocht voor mij dit jaar, ik moest zaterdag 21 februari gewoon werken. Nou ja, gewoon, er lag geen dienstkaartje maar een heel draaiboek voor me klaar: Draaiboek intocht Carnavalsprinsen Kruikenstad, Lampegat, Oeteldonk en Sassendonk. De Prinsen zouden officieel per trein hun intocht in de diverse steden maken.
Ik vertrok die dag rond 10:00 uur met een lege trein richting Tilburg, beter gezegd: Kruikenstad, samen met een hoofdconducteur en een eventmanager van Chartertrains, de organisatie die dit soort bijzondere evenementen regelt. Op de werkplaats van Nedtrain stonden koffie en worstenbroodjes klaar en werd de trein door de carnavalsvereniging met slingers en ballonnen versierd. De ‘Kruikenzeiker’, symbool van het Tilburgs carnaval, werd de trein in gehesen en de Prins en zijn gevolg namen plaats. Om precies 14:11 arriveerden we langs het perron waar het gezelschap met muziek ontvangen werd en de intocht begon. De versiering werd snel van de trein verwijderd en we konden terug naar Eindhoven.
Leuk om een keer mee te maken en allemaal prima georganiseerd, maar het stond in schril contrast met het andere ‘werk’ dat ik met carnaval verricht heb: muziek maken voor meervoudig gehandicapte kinderen en jongeren. Werden voor de intocht van de Prinsen kosten noch moeite gespaard, voor de gehandicapte kinderen was dit jaar wéér minder geld beschikbaar dan vorig jaar. Ze moesten zelfs entree betalen om het feest bij te wonen in de instelling waar de meeste van hen al hun hele leven wonen. Ik heb diep respect voor de vaste medewerkers van Zonhove die er een deel van hun salaris dat ze er verdienen, met carnaval als vrijwilliger weer uitgeven aan de kinderen.
Zou dat nou niet anders kunnen? Voor veel bewoners is een treinreisje een feest. Het zou weinig geld en moeite kosten er een aantal de intocht per trein mee te laten maken. Alleen het vervoer van de instelling naar het station zou geregeld moeten worden en er moeten een paar bevoegde begeleiders mee. Een prachtig uitstapje voor de kinderen en ook de Prins en NS maken er beslist een goede beurt mee.
Toch denk ik niet dat het ooit zover zal komen. Behalve gemeenten, Chartertrains, carnavalsverenigingen, Prorail, NS en Nedtrain zouden nu ook gehandicaptenorganisaties mee moeten werken. Waarschijnlijk een onmogelijke opgave omdat tegenwoordig niemand meer buiten zijn eigen, beperkte vakgebied mag komen. Zeker in deze crisistijd zijn we o zo bang voor de kosten van anderen op te draaien.
Mijn opa zei over zijn crisistijd altijd met enig heimwee: ‘We hadden bijna niets, maar kropen allemaal bij elkaar om het weinige dát we hadden te delen.’ Hij leeft niet meer, maar hij zou nooit een gehandicapt kind in de kou laten staan.
< Terug naar week 9 Verder naar week 11 >
