Tijdens de Tour de France gaat het nergens anders meer over. Nog jaren na bekende sportevenementen moeten sporters hun medailles inleveren omdat ze alsnog betrapt zijn. Hoe zit het met het gebruik van verboden middelen in de trein?
Klik op de afbeelding voor een bijzonder verhaal van Oliver Sachs.
Doping
‘Seinslapers’ noemt dagblad De Telegraaf ze denigrerend; machinisten die onterechte een rood sein passeren. De krant gaat daarmee volledig voorbij aan de angst die elke spoormedewerker voor dat sein heeft. Een machinist wordt tegenwoordig al snel gerechtelijk vervolgd en een hoofdconducteur slaapt ook niet rustig als hij een trein ‘door het rood’ heeft laten vertrekken. Zelfs boekhouders liggen in deze roerige tijden wakker van rode seinen op de beurs. Dat neemt niet weg dat vermoeidheid op het spoor levensgevaarlijk kan zijn. Recent sportpsychologisch onderzoek heeft echter een remedie gevonden.
Er is een medicijn dat ervoor zorgt dat de slaap verdreven wordt. Wetenschappelijk is aangetoond dat gebruikers van dit pepmiddel gemiddeld 10 tot 20% beter presteren. Hoewel het sterk verslavend is, levert dat weinig problemen op. Het is algemeen verkrijgbaar en uiterst betaalbaar. Het kan bovendien eenzaamheid verdrijven, pijn blokkeren en het bevordert het herstel na een blessure. Topsporters gebruiken deze doping vrijwel allemaal zonder er ooit op afgerekend te worden. Het gebruik is niet aantoonbaar in urine of bloed. Een aanrader voor het spoor. Helaas is het gebruik ervan voor het rijdend personeel verboden.
Ik heb het natuurlijk over muziek. In de topsport wordt het als uiterst serieus trainingsmiddel beschouwd, maar het zal nog wel even duren voor dit wondermiddel op de trein toegestaan wordt. Tot die tijd zullen we het moeten doen met een uitspraak van neuroloog en schrijver Oliver Sacks, bekend van o.a. het verfilmde boek Awakenings: ‘Ik speel de muziek gewoon in mijn hoofd. Neurologisch maakt het geen verschil of je luistert naar muziek of dat je je die verbeeldt.’
