Coupe Soleil en Zwarte Nagels
Begin september hebben alle medewerkers van Netwerk Zuid het ‘Gezamenlijk communiqué Vakbonden en Binnenlands Reizigers Vervoer, management Netwerk Zuid’ ontvangen. Daarin is o.a. sprake van het correct dragen van de dienstkleding. Onwillekeurig dacht ik daarbij aan de eerste keer dat ik de kledingvoorschriften onder ogen kreeg, direct na het uitreiken van het nieuwe uniform.
De eerste bladzijden gingen over de mogelijke combinaties. Dit is geschreven door een vrouw, dacht ik lacherig, voor mannen die zichzelf niet kunnen aankleden. Ik kon er de humor nog wel van inzien. Dat veranderde echter snel.
Snorren en baarden zijn minder representatief, stond er heel eufemistisch, dus liever niet of anders goed verzorgen. Alsof je het tegen een kleuterklas hebt. Niet meer dan één kleine oorbel per oor, geen fluitje aan een koord over het uniform, geen andere dasspelden dan die in het kledingpakket enzovoort.
En dat waren nog maar enkele van de objectieve regels. Er werd ook gesproken over haardacht, mascara en persoonlijke verzorging als het knippen van nagels.
Natuurlijk ben ik niet tegen het fatsoenlijk dragen van het uniform en iemand die ’s nacht zijn hond in zijn colbert laat slapen mag daar best op aangesproken worden. Maar wie oordeelt er over haardracht? Wanneer is het te lang of heeft het een verkeerde coupe?
De vakbonden hebben zich met dit communiqué achter de kledingvoorschriften geschaard en het weer een hot item gemaakt. Gaan zij nu samen met het management oordelen of iemand teveel of de verkeerde deodorant gebruikt?
Ik stel daarom, geheel in managementstijl, een ludieke actie voor: Een zakkaartje met daarop wat algemeen geldende en maatschappelijk aanvaarde kledingadviezen. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan enkele regels uit boek dat al bijna 2000 jaar bij de bestsellers hoort:
“Oordeel niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. Want op grond van het oordeel dat je velt, zal er over je geoordeeld worden, en met de maat waarmee je meet, zal jou de maat genomen worden.” (Mat. 7,1-2)
< Vorige Volgende >
