Reizigers in 2012

Week 28/29

 

Canal Parade

Trainbow

 

In de laatste Koppeling stond een oproep om ‘zeelui’ te werven voor de boot van Trainbow, het homonetwerk van NS, tijdens de Canal Parade op 7 augustus in Amsterdam. Hoewel ik het niet altijd eens ben met het personeelsbeleid van de NS, vind ik dit wel een aardige geste. Diversiteit staat bij het bedrijf hoog in het vaandel. Hojo, holebi, helaho, het maakt niet uit wat je geaardheid is, je bent welkom. Ik durf zelfs te beweren dat de NS de meeste omgebouwde stellen in dienst heeft van alle bedrijven in heel Nederland!

Denk alleen maar aan de nieuwe SLT. Nog vóór deze goed en wel in de dienstregeling was opgenomen, zaten we al op softwareversie 27. De rembeproeving was gewijzigd, de bediening veranderd en er wordt op dit moment zelfs gewerkt aan de doorzichtigheid van de ruiten. Maar ook oudere treinstellen worden voortdurend gemoderniseerd, al gaat dat niet altijd zonder slag of stoot. De airco van de VIRM heeft al zoveel aanpassingen achter de rug, dat het apparaat vaak niet eens meer weet in welk jaargetijde het rondrijdt. In de winter blaast het de prachtigste ijsbloemen op de voorruit, terwijl het in de zomer uit alle macht probeert er nog een graadje warmer bovenop te produceren in de cabine.

Eén van de meest indrukwekkende staaltjes van ombouwen is zonder meer die van de loc 1700, testosteronmachine bij uitstek. Van oorsprong is de loc gewend een trein te trekken of te duwen, altijd helemaal vooraan of helemaal achteraan dus. Kundige handen van Nedtrain hebben deze krachtpatser echter zover gekregen dat hij zich gedwee laat opstellen in het midden tussen twee DDAR-en. Voor veel mensen nog steeds een aanstootgevend gezicht. Zeker als je bedenkt dat een dar een man is die alleen ter wereld is gebracht om te paren met de koningin.

Ik denk dat het dus terecht is dat de boot van Trainbow een ereplaats krijgt tijdens de Canal Parade in Amsterdam. En mocht één van de aanwezige Geer of Goors het roer toch eens volledig om willen gooien, dan kan hij - of zij - bij de storingsmonteurs terecht voor een nieuwe koppeldoos.

 


 

Waarschuwing: De monteurs van Nedtrain zijn tot veel in staat, maar handen af van hun vuvuzela! (Lees vooral ook de commentaren.)

De muziek is van Andrew Lloyd Webber. Een fragment van de Trainbow Tour uit de opera Evita. Toch iets met een oranje-tintje.

 

IJskoud de beste!

 

Terwijl ik met twee stelletjes dubbeldeks VIRM onderweg was van Roermond naar Sittard, belde ik naar het LBM, de storingsdienst van het spoor. ‘In één van de vier cabines heb ik een werkende airco,’ vertelde ik de man aan de helpdesk. ‘Gelukkig zit hij in het midden.’ Hij begreep mijn kwinkslag onmiddellijk en antwoordde: ‘Dat is tenminste een melding waar ik iets mee kan, meester. Ik beloof u dat we die nog vóór het eindpunt kapot hebben.’

Treinen en airco’s, het blijft een lastige combinatie. Een auto van een paar duizend euro kan zonder probleem worden uitgerust met een werkend koelsysteem, bij een miljoenen kostende trein wil het maar niet lukken. Oké, deze opmerking is niet helemaal eerlijk. Ik weet dat er op dit moment met man en macht gewerkt wordt aan het bijplaatsen van extra airco’s in cabines. Een klus die echter nooit op tijd geklaard kan worden. Er moet namelijk nog iets belangrijks gebeuren deze zomer. NS en Prorail gaan samen oefenen met winterse maatregelen, zodat er niet meer zoveel uitval van treinen is als het afgelopen jaar tijdens en na hevige sneeuwval.

Ik verwacht dat Bert Meerstadt en Bert Klerk begin volgend jaar gebroederlijk zullen verklaren dat er deze zomer geen enkel wissel is vastgevroren en dat er in de winter geen enkele trein is uitgevallen wegens een defecte airco. Daar is dan geen woord van gelogen en ze kunnen hun uitspraken doen zonder iemand excuses schuldig te zijn. En dat doen veel (bank)directeuren hen niet na!

 

Scherven

 

Maandag 6 juli 2010. Op tientallen plaatsen langs het spoor zijn ploegen bezig de begroeiing weg te maaien. Dat is ook wel nodig, want de zwartgeblakerde plekken zijn duidelijk restanten van vele kleine en grotere bermbranden. Is het toeval dat brand in en om de trein dit jaar het belangrijkste onderwerp is van de herinstructie voor machinisten? Of lokt die aandacht juist het ontstaan van vuurhaarden uit? Een vreemd spel van oorzaak en gevolg? Er zijn in ieder geval meer voortekens dat het een ongebruikelijke dag gaat worden.

Het doodrijden van dieren is in dit jaargetijde helaas dagelijks werk voor de machinist. Vooral duiven zijn daarbij het slachtoffer. Vandaag krijg ik echter ook een ekster voor de trein. Normaal gesproken, samen met andere kraaiachtigen, toch één van de intelligentere vogelsoorten. Er stijgt er een grutto precies op het verkeerde moment van zijn plaats aan de slootkant op. Een zeldzame gast tegen de treinruit. Ik rijd dwars door een zwerm groenlingen en ik maak in één dag meer slachtoffers onder een konijnenkolonie dan ik in de acht jaar daarvoor bij elkaar gedaan heb. Wat is er aan de hand, dat al deze dieren zo door paniek verblind lijken? Wat staat er te gebeuren? Waar is de brand?

Ik moet er nog even op wachten en met vuur blijkt het uiteindelijk niets te maken te hebben. Terwijl ik in de laatste minuten van mijn dienst onder een viaduct doorrijd, klinkt er een harde tik op de voorruit. Onmiddellijk daarna verspreiden barsten zich door het glas en klinkt er een ijzingwekkend gekraak. Alsof ik in de winter te enthousiast een meer op geschaatst ben en het ijs me laat weten dat ik nu toch echt te ver ben gegaan. Er is iets van het viaduct gegooid, is het eerste dat door me heen gaat. Ik moet mijn snelheid tot onder de 40 km/uur verlagen om kraken van de ruit te stoppen. Ik meld het incident bij de treindienstleider. Deze schrikt en wil direct de machinist van de trein achter mij waarschuwen. Ik stel hem gerust en vertel dat ik nog in hetzelfde blok rijd en dat er nog niets achter me kan rijden. De treindienstleider reageert verbaasd maar ook opgelucht. Het kost hem nu veel minder tijd en moeite de dienstregeling weer te herstellen dan na het plaatsen van een alarmoproep.

Met een kalm vaartje leg ik de laatste kilometers tussen Zaltbommel en Den Bosch af. De conducteur heeft de reizigers ondertussen over het voorval ingelicht. De trein wordt opgeheven en iedereen moet overstappen in de intercity die vlak na ons het station binnenrolt. Veel passagiers komen nog even nieuwsgierig kijken en nemen een foto van de gebarsten frontruit.

Als mijn hartslag weer wat gedaald is, kan ik eigenlijk alleen maar glimlachen om het incident. Ik heb precies gehandeld zoals ik dat in het simulatorcentrum niet zou doen. Niet in paniek een alarmoproep geplaatst, maar mijn eigen gezond(?) verstand gebruikt. En om even terug te gaan naar het begin van de dag; als voortekenen niet bedriegen, dan moet er toch zeker ook een kern van waarheid zitten in het gezegde: Scherven brengen geluk?

 

Goede Vrijdag

 

De Ierse dichter/schrijver Samuel Beckett, beroemd vanwege zijn toneelstuk Wachten op Godot, heeft zijn hele leven volgehouden geboren te zijn op Goede Vrijdag 13 april 1906. Volgens zijn geboortebewijs een leugentje om bestwil, omdat dat heugelijke feit precies een maand later had plaatsgevonden. Zelf zeg ik al zolang ik me kan herinneren dat ik op Goede Vrijdag 13 april jarig ben. Een enkele keer, zoals in 2004, vertel ik daarbij nog de waarheid ook. Anders dan Beckett ben ik namelijk wel degelijk op 13 april geboren, zij het op een donderdag.

Nu dacht ik altijd dat het Goede Vrijdag was, die deze dag een bijzondere uitstraling gaf. Maar het blijkt om de datum 13 april te gaan. Een week vóór de huldiging verspreidde de NS namelijk op digitale wijze onder alle medewerkers het bericht, dat het bedrijf op dinsdag 13 april de spelers van het Nederlands elftal op grootse wijze gaat ontvangen. Of ze de WK nu winnen of niet. De directie moet hierbij wel over een zeer vooruitziende blik beschikken, want de eerstvolgende keer dat 13 april op een dinsdag valt is pas in 2021. Daar kan octopus Paul nog een puntje aan zuigen!


 


 


Maffiatoestanden!
 

Italiaanse praktijken langs het Nederlandse spoor. In Pisa hebben ze de optimale scheeftegraad allang gevonden. De juiste verhouding tussen toeristenattractie en omvallen. Optimale geldklopperij. In Delft proberen ze dat nu te evenaren. Groot materieel is ingezet over de hele lengte van de weg langs het spoor. Maar of de kerk het gaat redden…

Scheve kerk van Delft



< Terug naar week 27       Verder naar week 30 >






 

Machinistlog.nl | info@machinistlog.nl